müteferrik

eyyafyallayöküll’un sevgili tüfü.

kalbimden kalbine taksi tutsam, çok büyük borca girerdim.
bu güzel akşamları, bu rüzgarları tanıdık bir senariste devredip
üzülüyorum.
omuzlarından düşen şeylere ilgi duymadığın bir akşam
bilmediğin bir dilde, 
o zaman bildiğin bir dilde
o kadar bildiğin bir dilde.
bana büyük gelen tüm gömlekler senin olsun. 

1

"Aşağı yukarı altı yaşındaydım, hayatımda harika bir gün oldu: Babam kitaplıklarından birinde bana ufak bir yer açıp kendi kitaplarımı oraya koymama izin verdi. Tam olarak söylemek gerekirse, en alt rafın dörtte birini bana ayırdı. O güne değin yatağımın baş ucunda bir taburede yığılı duran bütün kitaplarımı kucakladım, kollarımda babamın kitaplığına taşıdım ve düzgün bir biçimde dizdim. Sırtları dünyaya, ön tarafları duvara dönük olarak.

Bu bir ayin, reşit olmak gibi bir şeydi: Kitapları dik duran kişi artık çocuk değil, bir erkekti. Ben de artık babam gibiydim. Benim kitaplarım da hazır oldaydı…”

"Alef’in hem göğü hem yeri gösteren bir insan biçiminde olduğu da söylenir, bu insan aşağıdaki dünyanın yukarıdakinin aynası olduğunu ifade edermiş…"

J.L. Borges, ALEF

“Adım Zebercet, oysa ben sizinkini bilmiyorum. Gecikmeli Ankara treniyle geldiniz üç gün önce. Kaydınızı yapamadım, adınızı söylemediniz. Döneceğinizi biliyorum gittiğiniz köyden, Hacırahmanlı’dan. ‘Bir haftaya kadar dönerim.’ dediniz.”

İyi geceler, iyi geceler. Bu tarafa mı gidiyorsunuz

Ne yazık! Şu tarafa.

Çocuk, çocukken
Kollarını sallayarak yürürdü
Derenin ırmak olmasını isterdi…
Irmağın da sel…
Ve şu birikintinin de deniz olmasını
Çocuk çocukken…
Çocuk olduğunu bilmezdi
Her şey yaşam doluydu
Ve tüm yaşam birdi
Çocuk çocukken…
Hiçbir şey hakkında fikri yoktu
Alışkanlıkları yoktu
Bağdaş kurup otururdu
Sonra koşmaya başlardı
Saçının bir tutamı hiç yatmazdı
Ve fotoğraf çektirirken poz vermezdi…

Peter Handke

http://www.youtube.com/watch?v=u7VeuQGPth8

monty python and the holy grail

More Information